|
a. Zgodnie z zarządzeniem władz państwowych w liturgii nie moĹźe uczestniczyć więcej niĹź 50 osób. Na drzwiach wejściowych do świątyni naleĹźy umieścić wyraĹşną informację na ten temat. NaleĹźy policzyć osoby wchodzące do kościoła. W praktyce oznacza to, Ĺźe w pierwszej kolejności w Eucharystii mogą uczestniczyć osoby związane z intencją danej Mszy św.
b. Wiernych naleĹźy zachęcić do skorzystania z dyspensy i uczestniczenia w Mszach świętych oraz innych naboĹźeństwach, rekolekcjach za pośrednictwem mediów. Duszpasterz powinien zwięźle wyjaśnić wiernym, jak naleĹźy uczestniczyć w takiej formie Mszy świętej oraz wyjaśnić, na czym polega Komunia duchowa.
c. Ze względu na okoliczności liturgię należy sprawować przy zaangażowaniu minimalnej liczby posługujących.
d. Znak pokoju naleĹźy przekazywać przez skinienie głowy, bez podawania sobie rąk. Dotyczy to takĹźe koncelebransów.
e. Komunia Święta koncelebransów powinna przebiegać następująco: główny celebrans przyjmuje Komunię Świętą przez zanurzenie. Następnie w taki sam sposób przyjmują Komunię Świętą koncelebransi. Ostatni z kapłanów dokonuje puryfikacji (por. OWMR 248).
f. Zaleca się zdezynfekowanie rąk bezpośrednio przed udzielaniem Komunii Świętej.
g. Komunia Święta wiernych – zaleca się i zachęca się do przyjmowania Komunii Świętej na rękę. Duszpasterze winni przed Mszą świętą wytłumaczyć wiernym, jak naleĹźy przyjmować Komunię Świętą na rękę. Obowiązkiem wiernego jest spoĹźycie Komunii Świętej przy kapłanie, a obowiązkiem kapłana dopilnowanie, aby wierny to uczynił. Nie wolno odchodzić z hostią na dłoni od ołtarza. Nikomu jednak nie moĹźna nakazywać przyjęcia Komunii Świętej na rękę, moĹźna tylko do tego zachęcać.
h. Osoby, które będą pragnęły przyjąć Komunię Świętą do ust mogą to zrobić po zakończeniu jej rozdzielania wiernym na rękę. Kolejność zatem jest następująca – najpierw przyjmują Komunię Świętą wierni na rękę, a następnie wierni do ust. Jeśli obecny jest więcej niĹź jeden kapłan, moĹźna równieĹź zastosować następujący schemat: jeden z kapłanów rozdziela Komunię Świętą na rękę, drugi do ust.
i. Komunii Świętej udziela się wiernym wyłącznie pod postacią chleba.
j. Istnieje moĹźliwość, aby wierni, którzy łączą się duchowo ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisję Mszy świętej za pośrednictwem telewizji, radia lub Internetu, mogli w wyznaczonych godzinach przyjąć Komunię Świętą w kościele, podchodząc pojedynczo w taki sposób, aby zachować normy bezpieczeństwa.
k. W obecnej sytuacji zawieszona zostaje jakakolwiek parafialna posługa Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej.
l. Koncelebransi i wszyscy posługujący przed rozpoczęciem liturgii powinni dokładnie umyć ręce i kierować się zasadami higieny.
m. Należy utrzymywać w należytej czystości paramenty liturgiczne i często zmieniać bieliznę kielichową.
2. Sakrament pokuty
a. W chwili obecnej moĹźliwa jest jedynie celebracja sakramentu pokuty zgodnie z obrzędem pojednania jednego penitenta. Nie istnieją przesłanki do zastosowania rozgrzeszenia ogólnego.
b. Nie jest możliwa spowiedź przez środki komunikacji elektronicznej (np. telefon, komunikator internetowy itp.).
c. Zakazana jest publiczna spowiedĹş z indywidualnych grzechów.
d. Nie należy organizować nabożeństw pokutnych.
e. Między niedzielnymi Mszami św. kapłani winni pozostawać do dyspozycji wiernych, którzy poproszą o wysłuchanie spowiedzi, udzielenie Komunii św. czy sakramentu namaszczenia chorych.
f. W dni powszednie duszpasterze winni proponować dodatkowe okazje do spowiedzi. Dlatego należy wyznaczyć stałe godziny spowiedzi i podać je do wiadomości wiernych. W tym czasie duszpasterze powinni oczekiwać na wiernych w wyznaczonych miejscach.
g. Zgodnie z notą Penitencjarii Apostolskiej o sakramencie pokuty w aktualnej sytuacji pandemii z dnia 20.03.2020 r., zaleca się moĹźliwość spowiedzi poza konfesjonałem (KPK kan. 964 § 3). SpowiedĹş poza konfesjonałem powinna odbywać się w miejscu dobrze przewietrzonym, z zachowaniem odpowiedniego dystansu (Stolica Apostolska dopuszcza nawet uĹźywanie maseczek ochronnych przez spowiednika), zwracając absolutną uwagę na sakrament i konieczną dyskrecję.
h. W obecnych warunkach można sprawować ten sakrament np. w kościele, w kaplicy, w zakrystii, w sali katechetycznej, w biurze parafialnym lub w innym godnym miejscu po odpowiednim przystosowaniu, pozwalającym na zachowanie prywatności, właściwej przestrzeni i zasad bezpieczeństwa. Miejsce sprawowania sakramentu pokuty i pojednania należy odpowiednio oznaczyć, by było łatwo dostępne dla penitenta. Pomieszczenia należy często wietrzyć.
- W takich kaplicach/pomieszczeniach penitent moĹźe spowiadać się klęcząc lub siedząc z zachowaniem odpowiedniej odległości od spowiednika. Na czas rozgrzeszenia penitent winien uklęknąć. Spowiedników obowiązuje komĹźa i stuła. JeĹźeli gdzieś jeszcze praktykuje się zwyczaj całowania stuły po spowiedzi, naleĹźy go zaniechać.
- Wierni winni oczekiwać na spowiedĹş zajmując miejsce we wskazanych ławkach, a nie stojąc obok siebie w kolejce (zachowanie odległości między ludĹşmi, jak równieĹź troska o dochowanie tajemnicy spowiedzi). Na ławkach moĹźna rozłoĹźyć materiały duszpasterskie służące przeprowadzeniu rachunku sumienia.
i. JeĹźeli jednak spowiedĹş miałaby się odbywać w konfesjonale, to z uwzględnieniem następujących zasad: zawiesza się moĹźliwość spowiedzi w zamkniętych konfesjonałach. NaleĹźy spowiadać w otwartych konfesjonałach (otwartych zarówno dla spowiednika, jak i penitenta) i zabezpieczyć kratki folią. Folię naleĹźy dezynfekować lub zmieniać codziennie. Do tego celu najlepiej wykorzystać przeĹşroczyste folie typu stretch (wytrzymałe, samoprzylepne).
j. Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 960) wyraĹşnie wskazuje, Ĺźe w razie niemoĹźliwości fizycznej obecności penitenta stosuje się inne drogi pojednania, a nie spowiedĹş. Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 916 wskazuje, Ĺźe zawsze ilekroć istnieje powaĹźna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się, wtedy dla usposobienia duszy do stanu łaski wierny „jest obowiązany wzbudzić akt Ĺźalu doskonałego, który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej”. Katechizm Kościoła Katolickiego w nr 1452 objaśnia, Ĺźe „Ĺźal, który wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany Ĺźalem doskonałym lub Ĺźalem z miłości (contritio). Taki Ĺźal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on takĹźe przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to moĹźliwe”. Zawsze naleĹźy pamiętać, Ĺźe uzyskane w ten sposób odpuszczenie grzechów jest związane z obowiązkiem ich wyznania podczas najbliĹźszej moĹźliwej okazji do spowiedzi, pod karą wpadnięcia na nowo w grzech śmiertelny.
k. Ponieważ w czasie świątecznym zazwyczaj kapłani są mocno zaangażowani w wiele dzieł (przygotowanie liturgii, nabożeństwa wielkopostne, głoszone rekolekcje), to w obecnym okresie istnieje możliwość, aby poprzez odwołanie uroczystych celebracji mogli mieć więcej czasu na spowiadanie wiernych w utrudnionych warunkach.
3. Posługa chorym
a. Zawieszone zostają pierwszopiątkowe i przedświąteczne wizyty u chorych. NaleĹźy zachęcić chorych do Komunii duchowej, jak równieĹź do ofiarowania swego cierpienia w intencji ustania pandemii koronawirusa oraz w intencji osób zakaĹźonych wirusem i niosących im pomoc.
b. NaleĹźy za to spieszyć z posługą na wezwanie do osób, u których stan zdrowia uległ pogorszeniu lub znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci.
c. W szpitalach posługę kapelanów naleĹźy dostosować do zrządzeń władz szpitala.
d. Względem chorych objętych kwarantanną naleĹźy przestrzegać postanowień kompetentnych władz. To do nich naleĹźy określenie formy kontaktu z chorym. Zawsze pozostaje do dyspozycji telefon, przez który moĹźna porozmawiać, zachęcić do Komunii duchowej, czy teĹź wzbudzenia aktu Ĺźalu doskonałego (por. Kan. 916 KPK).
e. Ręce naleĹźy zdezynfekować przed, jak i po wizycie u chorego. W przypadku udzielania sakramentu namaszczenia chorych nie naleĹźy uĹźywać rękawic ochronnych. W uzasadnionym przypadku wystarczy jedno namaszczenie na czole lub innej części ciała i wypowiedzenie całej formuły (por. Kan. 1000 §1 KPK).
4. Pogrzeb
a. Obowiązuje przepis o zgromadzeniach do 50 osób. Dlatego w pogrzebach winna uczestniczyć tylko najbliĹźsza rodzina. Dotyczy to równieĹź zgromadzeń w miejscach otwartych, a takim jest takĹźe cmentarz.
b. O powyĹźszych przepisach naleĹźy poinformować rodzinę i zalecić, aby poza najbliĹźszymi krewnymi nikt inny w pogrzebie nie uczestniczył, a w kaĹźdym razie nie więcej niĹź 50 osób.
c. Msza pogrzebowa ma być celebrowana w dniu pogrzebu rano w kościele parafialnym (lub za zgodą rodziny w innym uzgodnionym czasie), jedynie w obecności rodziny, bez ciała zmarłego.
d. W odniesieniu do liturgii pogrzebowej naleĹźy zrezygnować z organizacji konduktów (między kościołem a cmentarzem). NaleĹźy pamiętać o nieotwieraniu trumny.
e. Należy używać wyłącznie trzeciej formy pogrzebu, czyli stacji na cmentarzu, bez wchodzenia do kaplicy cmentarnej.
5. Inne
a. Zawieszone zostają wizytacje kanoniczne, bierzmowania i wszystkie wydarzenia o charakterze ogólnodiecezjalnym.
b. Do rozwagi duszpasterzy należy decyzja o organizowaniu w świątyni innych celebracji niż Msza święta.
c. Należy tworzyć w kościołach okazje do adoracji Najświętszego Sakramentu w ciszy, aby wierni mogli wstępować tam na modlitwę osobistą.
d. Zaleca się, aby parafie ze swoich świątyń – w miarę moĹźliwości technicznych – transmitowały w mediach społecznościowych niedzielną Mszę św. z homilią duszpasterza, jak równieĹź codzienną wieczorną modlitwę róĹźańcową.
e. NaleĹźy zaktualizować internetowe strony parafialne, strony na Facebooku, podać wiernym aktualne numery telefonów.
f. Odwołane zostają wszelkie celebracje poza świątynią (np. Drogi Krzyżowe ulicami wsi i miast).
g. Zawieszone zostają Ekstremalne Drogi Krzyżowe.
h. Zawieszone zostają wszelkie formy parafialnych i dekanalnych spotkań formacyjnych w grupach, w tym spotkania narzeczonych w ramach katechezy, dzieci i rodziców przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej, młodzieĹźy przygotowującej się do sakramentu bierzmowania, itp.
i. Celebracja sakramentu chrztu świętego powinna odbywać się poza Mszą świętą. JeĹźeli danego dnia jest więcej chrztów – nie naleĹźy organizować chrztów zbiorowych, ale udzielać chrztu pojedynczo w odpowiednich odstępach czasowych. W liturgii chrzcielnej wodę naleĹźy kaĹźdorazowo zmienić i poświęcić. Nie moĹźna uĹźywać wody wcześniej poświęconej.
j. Celebracja sakramentu małżeństwa powinna odbywać się tylko z udziałem narzeczonych, świadków i koniecznej obecności najbliĹźszych członków rodziny.
k. NaleĹźy zachęcić do organizowania parafialnego wolontariatu osób pełnoletnich, by okazać solidarność z osobami starszymi i potrzebującymi, wyjść im z niezbędną pomocą w czasie, gdy powinni pozostać w domach.
l. Księżom Emerytom zaleca się pozostawanie w domach.
m. Księża powinni wyraĹźać bliskość ze swoimi wiernymi poprzez dostępną w obecnych warunkach posługę sakramentalną i duszpasterską oraz osobistą modlitwę za powierzony sobie lud. KaĹźdego dnia o godz. 20.30 duszpasterze – bez udziału wiernych – winni odmawiać w kościele róĹźaniec w intencji ustania epidemii, ochrony przed chorobami, za osoby posługujące chorym, a takĹźe o pokój serc i łaskę nawrócenia.
Powyższe zarządzenia obowiązują do odwołania.
Pozostałe ustalenia – zawarte w Komunikacie Kurii Diecezjalnej z dnia 13 marca br. – nadal obowiązują, o ile nie zostały zmienione bądĹş zniesione obecnym zarządzeniem.
+Wiesław Mering, Biskup Włocławski
ks. Artur Niemira, kanclerz Kurii
|
